Susanne Olivier: “Verbinding begint met oprechte nieuwsgierigheid”

Wanneer Susanne vertelt over wat haar energie geeft, hoeft ze niet lang na te denken. “Mensen ontmoeten, samen dingen beleven en in beweging zijn. Daar word ik echt blij van.” Sport speelt daarin al haar hele leven een belangrijke rol. Voetbal in het bijzonder. “Ik heb zelf achttien jaar gevoetbald en volg de sport nog steeds met veel plezier. Het mooie aan sport vind ik dat het mensen verbindt. Je beleeft samen iets, werkt ergens naartoe en ontmoet mensen die je anders misschien nooit was tegengekomen.”

Die behoefte aan verbinding loopt als een rode draad door haar leven. Niet alleen in haar vrije tijd, maar ook in haar werk. “Ik ben van nature nieuwsgierig naar mensen. Ik wil graag weten wat iemand drijft, waar iemand enthousiast van wordt en welke verhalen er achter mensen schuilgaan.”

“Het idee dat je iets kunt betekenen voor een ander, dat zit diep.”

Die belangstelling voor anderen kwam al vroeg naar voren. "Ik ben geboren en getogen in Groningen, in een liefdevol gezin," vertelt Susanne. Van huis uit kreeg ze mee dat ontwikkeling nooit stopt en dat je verantwoordelijkheid draagt voor de mensen om je heen. Ik deed al jong veel vrijwilligerswerk. "Ik hielp ouderen, werkte met jongeren en zette me in voor dieren. Toen vond ik soms dat het moest, nu zie ik vooral hoe waardevol het was." De combinatie van nieuwsgierig blijven, jezelf ontwikkelen en iets betekenen voor anderen vormt nog altijd een belangrijke basis in haar leven en werk. “Het idee dat je iets kunt betekenen voor een ander, dat zit diep.”

Wanneer het gesprek op haar loopbaan komt, blijkt hoe breed haar ervaring in het onderwijs is. Ze werkte in het primair onderwijs, het voortgezet onderwijs en het mbo. Daarnaast vervulde Susanne verschillende leidinggevende, bestuurlijke en toezichthoudende rollen. Toch kijkt ze niet in de eerste plaats naar structuren of functies. “Onderwijs gaat uiteindelijk over mensen. Natuurlijk zijn strategie, organisatieontwikkeling en beleid belangrijk, maar uiteindelijk draait het om leerlingen, studenten en medewerkers. Om hun ontwikkeling en hun kansen.”

Juist daarom hecht zij veel waarde aan talentontwikkeling. “Ik geloof sterk dat ieder mens talenten heeft die soms door anderen eerder worden gezien dan door jezelf.” Die overtuiging komt voort uit haar eigen ervaring. “Ik had vroeger een docent die een talent in mij zag wat ik zelf nog niet zag. Dat heeft veel invloed gehad op mijn keuzes. Sindsdien probeer ik ook anderen dat vertrouwen te geven.”

Niet zomaar een open dag
Het is een gedachte die goed aansluit bij wat haar aansprak in Onderwijsgroep Landstede. De eerste kennismaking ontstond eigenlijk toevallig. “Mijn zoon bezocht een open dag van Landstede MBO. Ik ging mee en was direct geraakt door de sfeer. Er was veel persoonlijke aandacht, betrokkenheid, professionaliteit en oprechte interesse in jongeren.”

Na afloop deed haar zoon een opmerkelijke uitspraak. “Mama, als je ooit ergens anders gaat werken, dan is Landstede echt iets voor jou.” Ze glimlacht wanneer ze het vertelt. “Een aantal maanden later kwam de vacature voorbij. Toen moest ik meteen aan die dag terugdenken.” Wat haar vooral aansprak, was de combinatie van professionaliteit en menselijkheid. "Ik voelde dat hier niet alleen wordt gekeken naar resultaten, maar ook naar ontwikkeling, welzijn en kansen. Dat zijn waarden die heel dicht bij mij staan.”

Goed bestuur begint met luisteren
Die mensgerichte benadering komt ook terug in haar visie op leiderschap. Wanneer ze haar bestuursstijl omschrijft, noemt ze drie kernwoorden: vertrouwen, ruimte en samenwerking. “Voor mij begint goed bestuur met luisteren. Je kunt pas richting geven als je begrijpt wat er leeft. Mensen beschikken over ontzettend veel kennis, ervaring en ideeën. Daar wil ik gebruik van maken.”

Dat betekent niet dat leiderschap volgens haar vrijblijvend is. Integendeel. “Verbinding gaat hand in hand met duidelijkheid. Mensen hebben recht op heldere keuzes en duidelijke verwachtingen. Ik geloof dat je heel mensgericht kunt zijn én tegelijkertijd bestuurlijke stevigheid kunt laten zien.”

Vertrouwen vormt daarbij de basis. “Wanneer mensen vertrouwen krijgen, ontstaat ruimte om verantwoordelijkheid te nemen, te leren en te groeien. Dat geldt voor individuen, maar ook voor organisaties.”

Kansen voor onderwijs en regio
Kijkend naar de toekomst van het onderwijs ziet zij zowel uitdagingen als kansen. “We leven in een tijd waarin ontzettend veel verandert. Jongeren groeien op in een andere wereld dan eerdere generaties. We zien vraagstukken rondom kansengelijkheid, mentale gezondheid, digitalisering en basisvaardigheden. Dat vraagt veel van onderwijsorganisaties.”

Volgens haar kunnen scholen die uitdagingen niet alleen oppakken. “Samenwerking wordt steeds belangrijker. Onderwijs, bedrijfsleven, gemeenten en maatschappelijke organisaties hebben elkaar nodig. Juist in die verbinding liggen kansen.”

Voor Onderwijsgroep Landstede ziet Susanne een sterke rol weggelegd. “De organisatie staat stevig in de regio en heeft de mogelijkheid om mensen, organisaties en ontwikkelingen met elkaar te verbinden. Daar ligt een enorme kracht.”

De komende tijd wil zij daarom vooral ontdekken en luisteren. “Ik ben nieuwsgierig naar de verhalen binnen de organisatie. Wat maakt onze organisatie bijzonder? Waar zijn mensen trots op? Welke ambities leven er? Maar ook: waar zitten uitdagingen en waar liggen kansen voor verdere ontwikkeling?”

Ze kijkt uit naar de ontmoetingen die daarbij horen. Niet alleen in vergaderkamers, maar juist ook op scholen, locaties en tijdens informele gesprekken. “Daar hoor je vaak de verhalen die echt laten zien wat een organisatie bijzonder maakt.”

Ambitie en plezier
Aan het einde van het gesprek keert ze terug naar wat haar misschien wel het beste typeert: de combinatie van ambitie en plezier. “Samenwerken gaat natuurlijk over resultaten behalen, maar ook over plezier hebben met elkaar. Over ontmoeten, lachen en successen vieren. Uiteindelijk zijn het de mensen die het verschil maken. Daar begint alles mee en daar draait het uiteindelijk ook om.”